Yakup’un Mücadelesi – Bereket

Yakup’un Melek’e bir şart koşacak kadar ısrarla istediği bereket hakkında konuşacağız:

“Gitmek istiyorsan, beni kutsamalısın!”

Bizi düşündüren şey, Yakup’un zaten babası tarafından kutsanmış olması ve bu bereketin, gurbet hayatı sırasında Tanrı’nın onunla olduğu ve onu gözle görülür şekilde kutsadığı net bir şekilde görüldüğünde bizzat Tanrı tarafından onaylanmış olmasıdır. Dahası, Yakup kendisi Tanrı’nın başarısının temeli olduğunu beyan eder (Yaratılış 31:9). Yoksa bu ifade sadece sözde bir beyan mıdır, çünkü bu itirafta kayınpederinin kızlarıyla konuşmaktadır? Belki de Tanrı’nın bereketinin kendisiyle olduğundan gerçekten emin değildi. Bu varsayım, savaşçı Melek’ten daha sonra yapılan ısrarlı kutsama talebiyle doğrulanmaktadır.

Bereket Gerçekte Nedir?

Sonuçta bu bereket nedir? Kendimizi kutsanmış hissediyor muyuz? Kutsanmanın güvencesine sahip miyiz? Onu arzuluyor muyuz? Her şeyden önce, eğer onu arzulamıyorsak, bir şeyler yanlıştır; tutumumuzu gözden geçirmeliyiz çünkü o zaman Tanrı’dan bağımsızızdır ve bu iyiye işaret değildir. Bu kısmı çözdüysek, bu güvenceyle ne yapacağımızı keşfetmek kalır.

Görünüşe göre Yakup için bereket, Tanrı’nın varlığının kendisiyle olduğu hissiydi. Bu hissi (bazen) özlüyordu. Kendinizi bu duyguda tanıyor musunuz? Hayatta “kötü şansın”, felaketlerin üst üste bindiği ve peşimizi bırakmadığı dönemler vardır. Felaket asla yalnız gelmez derler. İman hayatında da hemen hemen aynı şey olur.

Sanki kötü olan bir süre çekinir veya Biri tarafından engellenir ve sonra hepsini birden üzerimize döker. Erdemleri kötü ve özdenetimi daha da kötü olduğu için ilk seçenek elenir. Bu, 4 rüzgarı tutan Vahiy melekleri gibi bir melek tarafından engellendiği anlamına gelir ve imzalı lisansı aldığında gürültü ve sürtüşmeyle başlar. Belirleyici soru şudur: Tanrı bu anlarda nerededir? Tanrı bizi geçici olarak bereketinden mahrum mu bırakıyor? İlyas’ın Karmel’deki rakip tapanların sahte ilahlarıyla alay ettiği gibi O da tatile mi çıktı?

“Tehlikeli ve zor yerler, tam da O’nun her zamankinden daha çok yanımızda olduğu yerlerdir.” — Ellen G. White

Büyük Yük Taşıyıcı o zaman her zamankinden daha aktiftir. Acı gözlerimizi karartır, çünkü gözlerimiz Elişa’nın hizmetkarı gibi açılsaydı, bizimle olanların düşmanlardan daha çok olduğunu görürdük. Gözlerimizi nereye gidersek gidelim içinde bulunduğumuz felaketten ve tehlikeden çevirelim ve Rab’bin yolumuzun bir ucundan diğer ucuna saçtığı bereketleri seyredelim.

Bereket vardır ama biz onu görmüyoruz! Bereket Yakup ile birlikteydi ama o bunu algılayamıyordu. Bereketin var olduğunu unuttuğumuzda bereket var olmaktan çıkar. Ve var olduğunu hatırladığımızda yeniden ortaya çıkacaktır. Ellen White şöyle der: Kutsal Ruh’u kederlendirmemek için kaygılanmayı bırakın! …Bütün gök bizim iyiliğimizle (bereketimizle) ilgilenmektedir; kaygımız ve korkumuz ise Tanrı’nın Kutsal Ruhu’nu kederlendirir. Bereketlere karşı körüz.

Aden Vizyonu ve Kaygı Tuzağı

İyiyi ve kötüyü görmek için mi Aden’de gözlerimiz açıldı? Yoksa sadece kötüyü görmek için mi? Gerçek şu ki, genel eğilim sadece kötü giden şeyleri görmektir. Bir dost size 9 iyilik ve tek bir kötülük yaparsa, bütün bereketler unutulur ve odak noktası sadece nahoş şeye takılır. Ve sonra dostluk biter. Böyle dostlar… olmasa daha iyi. Ama Rab bize iyilik veriyorsa, der Eyüp, O’ndan kötülüğü de kabul etmemiz gerekmez mi (o kötülüğün kaynağı O olmasa bile)?

Dostlarım, sakin bir güvenin, kendi kaderiyle (sıkıntılarla dolu dünyevi bir kader ama sonra sonsuz bir yücelik) barışık bir ruhun, genellikle çalkantılı olan ruhumuzun huzurunun dersi: İşte Rab’bi hoşnut eden şey budur. Çünkü bizden tek bir günde tek bir gün yaşamamız istenmektedir. Kendi kendimize yaratsak ve bazen tek bir güne yoğunlaştırılmış yıllarca süren kaygıları yaşasak bile, yük daha büyük değildir ve olmamalıdır.

İlahi Bir Güvencenin Vaadi

Rabbimiz bizi aldatmaz: Bu yolda yürüdüğümüzde bize %100 garantili bereket verir. Ve diğer noktayı da unutmayalım: Bize zaten verilmiş olan fakat körlüğümüz nedeniyle göremediğimiz berekete sahip çıkmak.

“Çünkü hakkınızda düşündüğüm düşünceleri biliyorum, diyor Rab; kötülük değil, esenlik düşünceleri, size bir gelecek ve umut vermek için.”

“Sakinlikte ve güvende gücünüz olacaktır.”

— Yeremya 29:11; Yeşaya 30:15